راز شاد زیستن :

روزی دختر کوچک و زیبایی با نام غزل از کنار مرغزاری می گذشت ، دید پروانه ای را بر سر تیغی گرفتار - به سوی پروانه رفت ، تیغ را به آرامی به کناری زد ، پروانه رها گشت و پس از مدت کوتاهی در جامه پری زیبایی نمایان گشت و به آن دختر زییا گفت به سان مهربانی ات هر آرزویی را که در دل داری برآورده می سازم ؛ دخترک پس از کمی تأمل اینگونه پاسخ می دهد :

می خواهم که شاد باشم ، ...

پری خم گشته و در گوش دخترک چیزی زمزمه کرد و از دیده او نهان شد ؛ پس از سالیان سال آن زمان که غزل آن دختر زیبا رو به نوجوانی و جوانی می رسد در هیچ سرزمینی کسی به شادمانی او نیست و هر بار که کسی راز شادی اش را از وی می پرسد با تبسمی شیرین بر لب اینگونه پاسخ می دهد :

من به حرف پری زیبایی گوش سپردم 

پس از گذر سالیانی دراز تر که آن دختر کوچک و زیبای مرغزار به کهنسالی می رسد ، همسایگان و دوستان از بیم آنکه این راز جادویی همراه او بمیرد از وی عاجزانه می خواهند که بگو ، به ما بگو که پری به تو چه گفت !؟

او با تبسمی شیرین بر لب اینگونه پاسخ می دهد پری به من گفت :

ما انسانها با همه ی احساس امنیتی که به ظاهر داریم به هم نیازمندیم ، آری

                                                    ما همه به هم نیازمندیم